Daha şimdiden tüm bunlar fazlasıyla kafa karıştırıcı değil mi? Peki ya tüm bu hesapların yönetimi? Başlı başına bir mesai oluşturan tüm bu online aktivitemiz sırasında çok fazla noktayı da gözden kaçırabiliyoruz.

Facebook’da sinirlenip sildiğimiz fotoğraflar, durum iletileri, bir sinirle silinen arkadaşlar ve ilişki durumunu değiştirdiği için sinir olunarak hayattan komple çıkartılmak istenen “eski sevgililer”, FriendFeed’de gece yarıları alkollü kafayla açılıp daha sabah afyonumuz bile patlamadan pişmanlık uyandıran ve langadanak siliniveren güzelim feedler, yazdığımıza pişman olduğumuz bloglar, bir cafede otururken attığımız ama sonra hoşumuza gitmediği için siliverdiğimiz tweetler, “Burda güzel çıkmamışım ki ben…” denilerek Flickr’dan ani kararlar ile uçurulan güzelim fotoğraflar ve daha saymaya bile üşendiğim binlercesi… Hepsi bir anda sanal dünyanın karanlığına gömülerek bir daha erişilemeyecek hale geliyorlar.

“Hatasız kul olmaz” felsefesi ile geliştirilen Backupify “bir kızgınlık anında” yaptığınız hatalardan geri dönmenizi sağlıyor. İnanılmaz başarılı arayüzü ve “anneye anlatır gibi” hazırlanmış yedekleme altyapısı ile Backupify hem internette yaptığınız hatalardan geri dönmenizi hem de geçmişte neler yaptığınızı izlemenizi sağlıyor.

Şu an için Flickr, Twitter, Delicious, Zoho, Google Docs, Photobucket ve WordPress servisleri ile tam uyumlu olarak çalışabilen Backupify aynı zamanda beta olarak da olsa Gmail, Facebook, Friendfeed, Blogger ve Hotmail’i destekliyor.

Sadece tek tıklama ile üyesi bulunduğunuz servisleri bir kereye mahsus Backupify‘a ekledikten sonra isterseniz günlük, isterseniz haftalık olarak tüm servislerin yedeğini alabiliyor ve istediğiniz zaman aldığınız yedeği geri yükleyebiliyorsunuz.

İnternet büyüdükçe ve kullandığımız servislerin sayısı arttıkça Backupify çok daha önem kazanacak bir proje olarak göze çarpıyor. Daha şimdiden yakında destekleyeceği servisler arasına YouTube ve Tumblr’ı da eklemiş olan Backupify interneti değiştiren yeni servisler ortaya çıktıkça kendi bünyesine katarak kullanıcı sayısını her geçen gün daha da fazla arttıracaktır.

Doğru düzgün kitap eleştirilerine ulaşılabilecek, diğer insanların kitaplar hakkındaki fikirlerini görebileceğimiz çok fazla mecra ile karşılaşmadık.

Ya ahbap-çavuş ilişkileri ile yürüyen dandik edebiyat sitelerinde herkes kendi dostunu övdü durdu, buralarda amaç elbette kitap satışına yönelik kulis oluşturmaktı, ya da doğrudan kitabı ticari bir meta olarak görerek, kaçıncı hamur kağıda basılıp kaç cm ebatlarında olduğunu gösteren info siteleri kuruldu. Kuşkusuz bunların hepsi de son kullanıcı olan okur için fazlasıyla faydasız girişimler olarak kaldılar.

Kitap, film gibi değildir. Fragmanı olmaz. İnsanların hangi kitabı satın alacaklarına karar vermelerini sağlayan çok fazla yöntem yoktur. Genelde yazarın adı, kitabın kapağı, kitabın arka kapak yazısı ve bazen de yayınevinin adı satışta önemli etkendir. Ama bu satın almalar genellikle hüsranla sonuçlanır çünkü bahsettiğimiz bu parametreler kitap hakkında çok daha fazla “duygu” içermez. Asıl başarılı satın alma, yani insanların okuyacakları kitabı satın almaları, sadece kulaktan kulağa etkisi ile sağlanabilir. Bir okurun ilgisini çekmeyi başarmış bir kitap başka bir okurun da ilgisini çekmeyi başarabilir. Eğer yüzlerce okurun fikrini okuma şansım olursa herkesin kötü dediği kitabı almama şansına sahip olabilirim.

İşte NeOkuyorsun.com tam da bu ihtiyacı karşılamaya yönelik olarak yola çıkan çok önemli bir web projesi olarak yayın hayatına başladı. Elbette tek işi insanların kitaplar hakkında diğer insanlara fikirlerini anlatmaları değil, bunun yanı sıra hala geliştirilme aşamasında olan Takas Merkezi de bugüne dek benim rastlamadığım orjinal bir özellik. Takas Merkezi sayesinde insanlar birbirleri ile kitap değiş tokuşu yapabilecek ve bu da “elde patlayan” kitaplardan kurtulmak için aslında çok güzel bir yol. Biliyoruz ki satın alınan kitapların bile yarısından fazlası okunmadan bir köşeye atılmaktadır.

NeOkuyorsun, kullanıcıların sadece okudukları kitapları değil aynı zamanda okumayı düşündükleri kitapları da hem kendileri için not almalarını hem de bu fikirlerini diğer kullanıcılar ile paylaşmalarına olanak sağlıyor. Daha Alpha aşamasında olan girişimin yöneticisi Levent Bali Web Trendleri’ne yapmış olduğu açıklamada daha sonraki fazlarda yayınevlerine özel giriş ekranları yaratarak, yayınevlerinin kendi kitaplarını daha geniş mecralara taşımalarını sağlamayı, kitap bilgilerine ulaşılabilecek bir api düzenleyerek diğer tasarımcıların da bu bilgileri kendi sitelerinde göstermesine izin vermeyi ve bunun gibi daha birçok güzel özelliği yayına sokmayı planladığından bahsetti.

Türk yayın dünyası için gerçekten orjinal bir fikre sahip olan NeOkuyorsun‘un başarı kazanmasının önünde pek bir engel gözükmüyor.

Marta Kagan’ın (http://www.brandinfiltration) hazırlamış olduğu şahane bir sosyal medya slide gösterisi (http://www.slideshare.net/mzkagan/what-the-fk-is-social-media-one-year-later) bulduğumda, bunu mutlaka Bilge Adam’daki öğrencilere sunmalıyım diye düşündüm.

Slide çok iyi olmasına rağmen Türk anlayışına ters birçok öğe içeriyordu. Öğrencilerin canını sıkacağını ve sunumda beni zor durumda bırakacağını düşündüğüm bu bölümleri slidedan çıkarttım.

Slide gösterisini yalnızca Türkçe’ye çevirmedim, aynı zamanda Türkçe’ye adapte ettim. Bu nedenle bu birebir çeviri değildir ve lütfen orjinale sadık kalmadığım için beni eleştirmeyin. Çoğu cümlenin anlamını kendi istediğim anlama gelecek şekilde çevirdiğimin ben de farkındayım.

Böyle bir slide gösterisinin Türkçe olarak da internette mevcut olması gerektiğini düşündüğümden, sadece sınıfta sunumu yapıp geçmedim, aynı zamanda slideshare.net’e de yükledim. Kesinlikle emek hırsızı damgası yemek istemem, burda benim de tüm slide gösterisini Türkçe’ye adapte etmek gibi bir emeğim mevcut (Acrobat 8.1. kullanarak 3 saatte başarabildim ) Zaten altında kendi yapımcısının adı ve adresi yazmakla birlikte, benim de adım ve adresim adaptasyon olarak yer alıyor. Keyifli seyirler…

Mail adresi ile siteye giriş yapmamıza izin vermeyen Hayhuy, kullanıcı adımızı yazınca bizi hemen kontrol panelimize yönlendiriyor. 3 yeni mesajımızın olduğunu görüp, “Vay be ne kadar popüler bir adamım, adımımı attım herkes zıpladı…” gibi kısa süreli bir megolamani krizine girdiğimiz kontrol panelimizde yaşadığımız sevinç fazla uzun sürmedi. Mesaj kutumuza baktığımızda “burada hiç mesaj yok” yazısını görünce “Nasıl olur az önce 3 diyordun?” diye bir düşünceye kapılıp paranoyak bakışlarla etrafı taradığımızda Muhtardan gönderilmiş birşeylerin sayfanın sağ alt köşesine yerleşmiş olduğunu gördük. “Yerel seçimler bitti, napıyım muhtarı, ikametgah mı alıcaz?” diyerek umursamadan geçtiğimiz bu mesajlar, daha sonradan, “Bu muhtar ne demiş bakalım, gerçekten önemli bir durum olabilir mi? Mahallede yangın tatbikatı, deprem sığınma projesi falan mı var acaba?” gibi düşüncelerle zorla da olsa bize kendisini okutuyor.

Mesajları açtığımızda bunların bize site tarafından gönderilmiş bilgilendirme mesajları (spam değil canım, işin içine eğitim girdiği için bilgilendirme ) olduklarını gördük.

Bu muhtar falan muhabbetini neden bu kadar uzattığımı soracak olursanız, öncelikle buradaki ince noktalara dikkat çekmek gerekiyor. Site yöneticisi ya da administrator değil bunların yerine muhtar kullanılmış ancak muhtar bir kere pasifize bir kişiliktir. Bunu daha önce Fk#’da uzun uzun konuşmuştuk. İkincisi çok lokalize bir olgudur. Hayhuy global bir projeye muhtar diye bir kavram koyuyorsa burda durup düşünmek lazım. İnsanların kafasında yöneticinin güçlü bir imaj bırakması gerekirken, neden “muhtar” ve “Hayhuy mahallesi” tanımları seçildiğini ve bir nevi bobiler.örg jargonu yaratılmaya çalışıldığını anlayabilmiş değilim. Madem ki proje global, Obama de, Hayhuy Yüksek Yürütme Kurulu Başkanı de, CEO de… Fiyakalı üyelik mevzusuna girmeden, fiyakalı yönetici adı bulunsa daha iyi olmaz mıydı ? Fiyakalı Muhtar yeterince fiyakalı mı? Bence değil.

Gelelim Hayhuy‘un nasıl bir site olduğuna. Facebook’da en sıkıcı nokta, “Hangi Kurtlar Vadisi Karakterisin?”, “Hangi Teletubbies Karakterisin?”, “Beyninin hangi nöroncukları kadın, hangi nörotransmitterleri erkek?”, “Hangi televizyon kanalısın?”vb. daha saymaya bile üşendiğim binlerce teste arkadaşlarımızın verdiği saçma sapan cevapları görüp kendi arkadaşlarımızdan bile tiksinmemiz değil miydi?

Gayet.net ilk denediğinde “Vay canına, çok eğlenceli” dediğimiz bu test(esteron) konusu çok geçmeden kabak tadı verdi. Çünkü Facebook testleri ile iyice çığrından çıkan bu uygulama zaman kaybından başka hiçbir şey değildi. Ancak, tıpkı bütün gün tavla oynamanın zaman kaybından başka birşey olmadığını anlayıp kendisine satrancı dizayn ettiren İran hükümdarının yüzyıllar önce tespit ettiği gibi, sorun oyun oynamakta değil oyunun içeriğindeydi.

Hayhuy işte tam da bu mantıktan yola çıkarak, insanları tanımanın en kolay yolunun onlara soru sormak olduğunu keşfetmiş, insanları verdikleri sorulara göre belli kafa denkliklerine ayırarak, sizinle aynı şekilde hissediyor olma olasılığı yüksek insanlar ile tanışmanızı sağlayan çok yaratıcı bir fikir. Gayet.net‘teki ya da Facebook’taki test olgusu tavla ise Hayhuy‘daki soru sistemi tam anlamı ile satranç.

İnsanlara soru sorarken en önemli sorun bana göre dürüstlük meselesi. Bana roschach mürekkep testi uygulayan psikiyatrist bozuntusunu, psikopatın önde gideni olduğuma ve şizoid bir kişilik yapısı taşıdığıma inandırmam çok kısa sürmüştü mesela.:) Hayhuy için de aynı şey geçerli. Hayhuy sizin dürüst davranacağınızı düşünüyor ve bu varsayımdan hareketle ilerliyor ama insanların kendilerine sorulan soruların yalnızca çok küçük bir kısmına doğru cevap verdiklerini aklımızdan çıkartmamamız gerekiyor.

Kullanıcılar Hayhuy‘da sadece soru cevaplamıyor, diğer insanların cevaplayabileceği sorular da gönderebiliyor. Tüm bu sorular elbette bir moderasyondan geçtikten sonra yayına alınıyor.

 ”Bir kümes hayvanı olsan hangisi olurdun?” sorusuna horoz seçeneğinin koyulmamış olması (tavuk var) büyük skandaldı ama. Moderatörlerin soruları seçerken bilinçaltı çağrışımlarına da çok dikkat etmeleri gerekir diye düşünüyorum. Çevremde bu soruya tavuk yanıtı verecek bir erkek tanımıyorum.

“Hayhuy bağımlılık yaptığı gerekçesiyle Bakanlar Kurulu kararınca yasaklanmalı mı?” şeklindeki soru ise sanırım moderatörler tarafından kullanıcı sadakatini ölçmek için hazırlanmış. Ancak kullanıcı sadakatini kazanmak bir web projesinde en zor kısım olduğu için bu konuda biraz daha çalışmaları gerektiği açıkça görülüyor.

Sorulara “skip ciğerim” derseniz bir soruyu yanıtlamadan da geçebiliyorsunuz (bobiler olsa buna “skip geç” yazarlardı) ancak geçtiğiniz soruya kimler yanıt vermiş ya da cevapların hangi oranda seçilmiş olduklarını göremiyorsunuz. (Ya seveceksiniz bir soruyu ya da terk edeceksiniz, merak ediyorsanız yanıtlayacaksınız ama yanıtladığınız sorular da profilinize ekleniyor, daha sonra gidip bir soruyu profilinizden çıkarma şansınız olsa da bu gerkesiz bir zaman kaybı yaratacaktır elbette..)

Sorular ve hangi toplumsal hassasiyetleri ilgilendirdikleri de çok önemli bir sorun olarak göze çarpıyor Hayhuy‘da. “Son yüzyıla damgasını vurmuş isimlerden hangisinin dünya görüşünü kendine daha yakın buluyorsun?” sorusundaki ilk cevap Ernesto Che Guevera iken ikinci cevap seçeneği Mustafa Kemal Atatürk olarak seçilmiş. Bence kullanıcısının çok büyük bir bölümü Küba vatandaşı olmayan bir sitede bu sorunun ilk şıkkının Mustafa Kemal Atatürk olması gerekmekteydi. İşte insanların kendi sorularını hazırlayarak yayınlamalarına fırsat tanımanın bu şekilde bir çok handikapı ortaya çıkabiliyor. Moderatörler bir soruyu yayına almadan önce sorunun herhangi bir toplumsal grubu rahatsız edebilecek en ufak bir içeriğe bile sahip olup olmadığını çok iyi irdelemek zorundalar.

“Üçgenin iç açıları toplamı kaçtır?” gibi tek bir gerçek cevabı olan sorularda ise eğer sorunun cevabını bilmiyorsanız Hayhuy size gerçek yanıtı göstermiyor. Bu tarz bilgi soruları için bunun çok büyük bir eksiklik olduğunu düşünüyorum. Tabi, burada amaç sorunun bilinmesi değil de kimlerin sorunun yanıtını bilip bilmediğini tespit etmek ise bu şekilde bir yapı gayet güzel çalışabilir.

Gelelim Fiyakalı Üyelik konusuna. Hayhuy kendisine gelir modeli olarak bir arkadaşlık sitesi gibi Gold/Premium üyelik seçeneğini ön planda tutuyor. Ancak açık söylemek gerekirse bu fiyakalı üyelik karşılığında kullanıcıya ekstradan sunulan özellikler Türk insanının elini cebine atmasını sağlamak için gerekenlerden çok daha uzak. İnsanlar bir çöpçatan sitesine gözünü kırpmadan para veriyor olsalar da bir social community sitesi, Hayhuy kadar orjinal bir fikre bile sahip olsa, paralı üyelik sisteminden verim alamayacaktır.

Sosyomat.com paralı üyeliğe geçerse kaç kişi bunu satın almak isteyecektir? Hayhuy, Fiyakalı Üyelik işini biraz daha çekmecede tutup, gençlere yönelik firmalar ile sponsorluk çalışmaları yaparsa çok daha çabuk kâr eden bir start-up haline dönüşebilir. Bir ürün hakkında soru sorup kullanıcılara o ürünü tanıtmak (advertorial) mümkün olabileceği gibi belli bir konuda kesin hedef kitleye ulaşarak o kitleye reklam görüntülemek de gayet tabi mümkün olabilir. Buna bir örnek vermek gerekirse Efes firmasına şu teklif ile gidilebilir, “Hangi içkiyi tercih edersin?” sorusuna Bira yanıtı vermiş olan insanlara sizin reklamınızı görüntüleyeceğiz.” Ben Efes Halkla İlişkiler Müdürü olsam (ki yapmazlar da neyse) kesinlikle bu fikre bayılırım. Aynı şey tüm diğer markalar için geçerli, “Hangi enerji içeceği?” sorusuna Redbull yanıtı verenlere Burn reklamı göstermek de agresif olmasına rağmen çok etkileyici bir reklam metodu olabilir.

Şimdilik son olarak Hayhuy‘un çok başarılı bir fikre, tam olması gerektiği gibi bir tasarıma sahip olmasına rağmen soruların seçimi konusunda çok daha fazla hassasiyet gösterilmesi ile insanların daha fazla vakit geçirmek isteyebilecekleri bir projeye dönüşeceğini belirterek bu incelemeyi sonlandıralım. Yakın zamanda Hayhuy yöneticileri ile görüşerek diğer detayları buraya yazmak için sabırsızlandığımızı ve çok sevdiğimiz dostumuz Mehmet “Izon” Turaç‘ın bizi kontaklamak için çaba harcadığını söylemeyi de ihmal etmeyelim.

İnternette resim aramanız gerekiyorsa ilk bakacağınız yer Google Image Search değildir muhakkak. Amatör kullanımlar için gayet iyi çalışıyor olsa da Google Görsel Araması “benzer imajlar” konusunda şu ana kadar hiçbir stock photo sitesinin yanına bile yaklaşamamıştı.

Geçtiğimiz günlerde Google Labs tarafından Beta sürümü ile kullanıma sunulan Similar Images işte tam bu boşluğu doldurmayı amaçlıyor.

GettyImages, ShutterStock, Istock ve benzeri tüm sitelerin temelde ücretli servisler olmaları, Google’ın çok büyük bir bölümü telif hakkı içermeyen resimler üzerinde yaptığı aramalar sonucunda elde edilen imajları kategorizelendirmesini biraz daha cazip kılmak için yeter de artar bile. Elbette Google’dan bir GettyImages performansı beklemek çok büyük haksızlık olur, böylesine bir ilişkilendirmenin insan eli ile bile tam olarak gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını düşünürsek, böyle bir beklentinin ne kadar anlamsız olduğunu daha rahat kavrayabiliriz.

Şu an için Similar Images, paris araması karşılığında bize Eyfel Kulesi ve Paris Hilton olmak üzere iki farklı seçenek sunabiliyor. Eğer Paris Hilton’un resmine tıklarsak arama sonuçları buna göre yeniden şekilleniyor.Bazı temel kelimeler söz konusu olduğunda gayet başarılı eşleştirmeler yapabildiğini gördüğüm Similar Images birden fazla özelliği aynı anda barındıran aramalarda tam anlamıyla çuvallıyor.

Konuya yakın olanlar GettyImages’in “more images like this” (buna benzer imajlar) özelliği kullanılarak bulunamayacak resmin çok az olduğunda benimle hemfikirdirler. Bir örnek vermek gerekirse, “sarışın,yeşil gözlü, kameraya bakan, gülümseyen genç kız” resmine ihtiyacımız olduğunu düşünelim. Bu tarz imajlara tasarımın her aşamasında, özellikle de web tasarım sırasında, fazlasıyla ihtiyaç duyuyoruz. GettyImages’de “blonde” (sarışın) aramasının ardından concept ve subjectler kullanılarak aramayı aynen bu derinliğe (ve hatta daha da derine) kadar kısıtlamak ve ardından karşımıza çıkan sonuçlar arasında aradığımıza benzer bir imaj ile karşılaştığımızda “more images like this” (buna benzer imajlar) linki ile tam aradığımız resme ulaşmamız mümkün. Bu şekilde yapmış olduğum arama sadece 30 saniye sürdü.

Oysa Similar Images‘de “blonde” araması sonucunda karşıma dikkate değer çıkan tek sonuç Legally Blonde filminin afişi oldu. Önizleme resminin altında yer alan Similar Images bağlantısına tıkladığımda filmle ilgili imajlar çok başarılı bir şekilde listelendi. Burada sarışın aramasında Barbie’yi çıkartmaması büyük bir zaaf olsa da asıl önemlisi yukarıda bahsettiğimiz stock photo sitelerinden aşina olduğumuz özelliklerin küçücük bir kısmının bile bu sistemde hala bulunmuyor oluşu. Elbette GettyImages (ve tüm diğer stock photo siteleri) üzerindeki her imaj profesyonel editörler tarafından etiketleniyor. Burada kaliteyi sağlayan tüm imajların sıkı bir denetimden geçmesi.

Sonuç olarak ilk başta kulağa büyük bir atılımmış gibi gelse de üzerinde kısa bir süre düşünmek bile Google’ın bu alanda (en azından bu yöntemi kullanmaya devam ettiği sürece) başarı kazanma şansının çok düşük olduğunu gösteriyor. Eğer masaüstünüz için bir wallpaper arıyorsanız, ya da sadece kedi resimlerini bulmak size yetiyorsa Google Similar Search sizi memnun edecektir. Bana kalırsa kısa bir süre sonra geliştirilmesi durdurulacak “ölü doğmuş bir Google projesi”nden öteye gidemeyecek kadar zayıf.

Kurtlar Vadisi’nin esas adamı Polat Alemdar (ya da diğer nicknameleri ile Ali Candan ya da Efe Karahanlı) rolündeki Necati Şaşmaz Kurtlar Vadisi Pusu maddi nedenlerle Show TV tarafından yayından kaldırıldığı sırada çok önemli bir internet sitesi üzerinde çalıştıklarını basına açıklamıştı. Geçtiğimiz günlerde bu proje yazete.com adı altında yayına başladı.

Necati Şaşmaz bu işi o kadar ciddiye almış ki, sitede bizzat yazılarını yayımlamakla da kalmamış, bu site için Web Tasarım dersleri dahi almış. (Necati abi, saygımız büyük, özel ders verseydim ben sana ofiste? Abdulhey’e de PhotoShop CS 3 gösterirdik tam kurtulurdu memleketimin “derin interneti”. Saygılar sunarım abi. )

Geyik bitmez tabi, gelelim siteye. Site gayet vasat, haber sitesi olamayacak kadar karmaşık ve arama motoru optimizasyonu konusunda gerçekten yerlerde sürünüyor. Daha da önemlisi ne haberleri, ne de (aslında olmayan) tarzı ile farklılık yaratamayacak kadar zayıf. Söylemeden geçmeyelim, sitedeki haberlerin nereden temin edildiğine dair hiçbir bilgiye rastlayamadım. Haber ajansları ile çalışıyorlarsa bile, bunların hangi haber ajansları oldukları ( her haber sitesinde âdet olduğu üzre) sitede açıklanmamış. Bunun çok önemli bir eksiklik olduğu ortada.

Site Hürriyet‘in yolundan giderek Foto Galeri’ler ile işi kurtarmaya çabalamış gibi duruyor ( tabi Ömer Baba’nın insana huzur veren muhabbetleri ile bu foto galeri uygulaması gayet tezat oluşturuyor ama neyse…). Bu içerik ve tasarım ile popülarite yaratamayacakları gayet açık bir gerçek olduğu için Kurtlar Vadisi Pusu official fragmanları üzerine site logosunu koyma ve fragmanı da yazete.com üzerinden verme yolunu tercih etmişler.

Haber sitesi zor iştir, sektörde bu kadar güçlü rakipler at koştururken, değil Adsense reklamları, ATİKER splash reklam verse siteye yine de ayakta kalması pek mümkün değil gibi duruyor.

Şu an haber alanında çok uzmanlaşmış ve kendi kullanıcı kitlelerini yaratmış rakipler varken yeni bir girişim yapılması mantıksız demek istemiyorum (Benim de var çünkü böyle bir girişimim ) ama yeni bir şeyler yapılmasının şart olduğunun tekrar tekrar altını çizmek gerekiyor.

Site ile ilgili söyleyecek pek birşey olmadığı için konuyla ilgili daha ilgi çekici detaylar vermeyi tercih ediyorum.

Sitenin bütün dezavantajlarına rağmen çok önemli bir adı olduğu için Necati Şaşmaz’ın başı ilk dakikadan belaya girmiş. Sitenin adına benzer bir ad ile yayına başlayan başka bir girişimci ile Necati Şaşmaz abimiz mahkemelik olmuş.  Necati Şaşmaz’ın avukatı Cem İçtürk ve Haşim Akkaya yazetehaber.com sitesinin   yetkililerine gönderdikleri bir ihtarname ile bu sitenin yayınına son   vermelerini istemiş. Aksi durumda ise konuyu mahkemeye taşıyacaklarını da belirtmişler. Buradan da Necati abinin avukatlarının ya kendi diplomalarının sahte olduğu, ya internet hakkında hiçbir şey bilmedikleri ya da Necati Şaşmaz’ın ürkütücü bakışlarından tırsarak Necati abiyi oyalama yolunu tercih etmiş olabilecekleri sonucuna varabiliriz.

Zira bilindiği gibi Top Level Domainlerde hala “ilk gelen alır” ilkesi geçerliliğini koruyor. Mahkemeden bir sonuç çıkmayacağı kesin de, diğer girişimci arkadaşdaki ne cesaretmiş, sen kalk koskoca Polat Alemdar ile maytap geç…  Adamdan kan alırlar yemin ediyorum…

Diğer yandan öğrendim ki Kurtlar Vadisi’nin efsane karakteri Çakır’ı canlandıran, dizide öldü diye adına helva dağıtılan, saygı duruşunda bulunulan fenomen Oktay Kaynarca da internet medyasına atılmaya karar vermiş ve o da haber sitesi açıyormuş.

Haberi okuyunca yazete.com ile maytap geçenin de bizzat Oktay Kaynarca olduğunu görüyoruz. TV ekranlarında başlayan mafya hesaplaşmaları internete de sıçradığına göre artık burada kurşun atılmıyor. Necati abi, benden duymuş olma ama DDOS diye bir şey var… Sonra söylemedin deme… Burda işler mahkeme ile çözülmüyor… Son olarak web tasarım konusunda nacizane çalışmalarım var, yardımım dokunursa çaldır kapat, ben seni ararım.Turkcell 1200 paketi aldım.

Edebiyat dünyasına yepyeni bir bakış açısı getirmeyi hedefleyen www.mitomani.com yayın hayatına başladı. Genç yazarlara yazdıklarını okurlar ile paylaşma, okurlara ise tamamen interaktif bir ortamda yazılan yazıları eleştirme fırsatı tanıyan Mitomani.com’u benzerlerinden ayıran en önemli nokta gönderilen yazıların ciddi bir editöryal kadro tarafından incelendikten sonra yayına sunulması.

Sitenin editöryal kadrosunda son zamanlarda yazdıkları ile ciddi bir okur kitlesine ulaşmayı başaran genç edebiyatçı Rahmi VİDİNLİOĞLU, medyatava.com’da yayınladığı röportajlar ile gündem değiştiren Sayım ÇINAR, artık bir internet fenomeni haline gelmiş olan Reşat ÇALIŞLAR ve daha birçok etkili edebiyatçı bulunuyor.

Yazıların seçimi konusunda gösterilen hassasiyetten asla taviz verilmeyeceğini bildiren site yöneticileri amaçlarının yalnızca kaliteli edebi eserleri yayımlamak olduğunun altını çiziyorlar. Sitede şiir, hikâye, deneme, günce ve söyleşi alt başlıklarına ayrılan edebi türlerde birçok özgün esere yer verilmesi amaçlanıyor.